Tenis Tarihinden Efsane 10 An

Tarihin en âlâ tenis maçıyla unutulmaz anlara başlıyoruz. Roger Federer’in meskeni sayılan Wimbledon çimlerinde İspanyol Boğa Nadal’ın dominasyonu kırmaya çalıştığı o final efsaneleşmiş bir an. Yağmur molalarıyla bölünen ve hava karardığı için neredeyse ertelenecek duruma gelen maçta flaşlar patlarken Nadal o son sayıyı aldı. İkisinin de insan sonlarını zorladığı bu maç bir devranın değiştiğinin habercisiydi.

Skor tabelasının bozulduğu o anı hatırlıyor musunuz? Tam 11 saat 5 dakika sürdü. John Isner ve Nicolas Mahut üç güne yayılan bu maçta yalnızca birbirleriyle yarışmadı. Fizikî tükenişle de savaştılar. Son set 70-68 bittiğinde kazanan Isner olsa da seyirciler her iki gladyatörü de ayakta alkışlıyordu. Tenis tarihinin en uzun sabır testi olarak kayıtlara geçti.

Serena Williams, 23. Grand Slam şampiyonluğunu kazandığında aslında kortta yalnız değildi. Finalde ablası Venus’ü yenen Serena’nın turnuva boyunca gebe olduğu sonradan ortaya çıktı. Bebeğiyle birlikte kupa kaldıran bir anne adayı olarak bayan sportmenlerin gücünü tüm dünyaya bir defa daha kanıtladı.

Biri kortların Buz Adam dediğimiz ismi Bjorn Borg, oburu ise asabi ve tutkulu John McEnroe. Tenis dünyasının gördüğü en zıt karakterlerin buluşmasıydı. Bilhassa o meşhur 4. set tie-break’i (18-16 McEnroe almıştı) nefesleri kesti. Maçı Borg kazansa da o gün tenis dünyası rekabetin en estetik halini izledi.

Yıllarca birbirlerini yenmek için ter döken iki efsane olan Federer ve Nadal, bu sefer birebir taraftaydı. Federer’in tenise veda ettiği o gece Nadal’ın hüngür hüngür ağlaması ve ikilinin el ele tutuştuğu o kare sporun yalnızca kazanmak olmadığını, tıpkı vakitte büyük bir bağ kurmak olduğunu hepimize hatırlattı.

Listenin en hüzünlü hususu diyebiliriz… 19 yaşındaki Monica Seles, kortların mutlak yargıcıyken maç sırasında fanatik bir seyircinin saldırısına uğradı. Bu olay yalnızca Seles’in mesleğini değil, birebir vakitte spor dünyasındaki güvenlik tedbirlerini de sonsuza dek değiştirdi. O günden sonra kortlarda oyuncularla seyirciler ortasına görünmez bir duvar örüldü.

Bu maça yalnızca bir tenis maçı demek haksızlık olur. Bu maç toplumsal bir hareketti. 55 yaşındaki eski şampiyon Bobby Riggs’in bayan tenisçileri küçümseyen kelamlarına Billie Jean King kortta yanıt verdi. King’in galibiyeti bayan sporlarının saygınlığı ve eşitlik uğraşı için atılmış dev bir adımdı.

Kariyerinin sonuna gelmiş, sakatlıklarla boğuşan ve turnuvaya yalnızca özel davetiye (wildcard) ile katılan Ivanisevic’in kıssası tam bir peri masalı. Kimsenin baht vermediği Ivanisevic, finalde Pat Rafter’ı yenerek kupaya uzandı. O gün ‘Halkın Şampiyonu’ unvanını sonuna kadar hak etti. Turnuvaya başladığında dünya sıralamasında 125. sıradaydı. Bu sıralamayla ana tabloya giremediği için organizatörler ona ‘Wildcard’ (özel davet) verdi. Tarihte wildcard ile Grand Slam kazanan tek erkek tenisçidir.

Federer’in maç puanı attığı ve tribünlerin zafer kutlamasına hazırlandığı o an… Djokovic’in o meşhur gülümsemesi ve inatçılığı devreye girdi. İki maç puanını çevirip şampiyonluğa uzanan Djokovic, zihinsel direncin ne demek olduğunu tüm dünyaya gösterdi. Tribündeki o meşhur bir parmak işareti yapan bayan ise bu tansiyonun simgesi oldu.

Bir turnuvayı bir defa kazanmak zorken Nadal bunu tam 14 sefer yaptı. Roland Garros denince akla gelen tek isim olan Nadal’ın sakatlıklarına karşın Paris’te kupa kaldırması artık bir spor muvaffakiyetinden öte, bir doğa kanunu üzere bir şeydi. Zira Roland Garros kortlarının yeri, bir tenisçi için kabus üzere bir şey. Heykeli dikilen adam, toprağın efendisi olarak tarihe geçti.