Bocce, en üst düzeyde uygulandığında milimetrik hassasiyet, yüksek fizikî kondisyon ve çelik üzere sonlar gerektiren gerçek bir ‘strateji ve beceri’ savaşıdır. Bu güçlü disiplinde Türkiye’nin ismini dünya literatürüne altın harflerle kazıyan İnci Ece Öztürk, yalnızca kazandığı madalyalarla değil, spora kattığı entelektüel derinlikle de fark yaratıyor.
Kariyerini Akdeniz Oyunları, Avrupa ve Dünya Şampiyonluklarıyla taçlandıran Öztürk, tıpkı vakitte sporun akademik mutfağında yer alan, doktora eğitimine devam eden bir bilim insanı adayı. Kardeşi Buket Öztürk ile birlikte Türk spor tarihinde bir dönüm noktası yaratarak ‘ilkleri’ gerçekleştiren İnci Ece; başarıyı yalnızca skor tabelasındaki sayılarla değil, bir karakter inşası ve kendini keşfetme seyahati olarak tanımlıyor.
Hata hissesine yer bırakmayan o katı beklentilerini vakitle nasıl esnettiğini, talihin lakin yanlışsız donanımla birleştiğinde ‘dönüm noktasına’ dönüştüğünü ve Fransa’daki profesyonel tecrübelerini paylaştığı bu söyleşi, emekle örülen bir hayatın manifestosu niteliğinde. Artık, Bocce’nin alandaki ve bilimdeki en güçlü sesine kulak veriyoruz.
1. Bocce ile birinci tanışmanız nasıl gerçekleşti? Bu sporun sizi içine çeken tarafları nelerdi?
Bocce ile tanışmam, taşınmamızın akabinde yeni okulumda tanıştığım Vücut Eğitimi ve Spor Öğretmenim Yılmaz Güzelocak sayesinde oldu. 5. sınıfta Yılmaz Hocamın beni bocce sporuna yönlendirmesi ve ailemin spora olan dayanağı ile birlikte bu seyahate başlamış oldum. Sporu her vakit çok sevmişimdir; Bocce’den evvel de pek çok farklı branşı denemiştim. Bocce’nin hem zihinsel hem bedensel maharetleri üst seviyede gerektiren bir spor olması bana çok keyifli gelmişti. Bunun yanı sıra o devirde kulübümüzdeki güçlü ekip ruhu, kız kardeşim Buket Öztürk ile birlikte spor yapmak ve ailemin takviyesi, bu sporun içinde kalmamı sağladı.
2. Spora başladığınız birinci yılları düşündüğünüzde, o dönemki İnci Ece ile bugünkü İnci Ece ortasında nasıl bir fark görüyorsunuz?
Çocukluktan itibaren büyüme seyahatime rehberlik eden şey spor oldu. Spor sayesinde emek, zafer, hezimet, kabulleniş ve kadro ruhu üzere kavramları derinden deneyimledim. Evvelce değerli bir müsabakayı kaybettiğimde bunu çok daha zorlayıcı bir halde yaşıyor; günlerce ağlayıp öfkelendiğim vakitler oluyordu. Bugün ise bunu daha olgun bir biçimde karşıladığımı ve kendime karşı olan o katı, odunsuz beklentilerimi törpülemeye başladığımı söyleyebilirim. Bugün geriye baktığımda; o periyot için çok uzak görünen Dünya ve Avrupa Şampiyonluğu hayallerine ulaşmış bir çocuk görüyorum.
3. Mesleğinizde sizi en çok etkileyen dönüm noktası ne oldu?
Kariyerim boyunca 15 yaşındayken Türkiye Şampiyonası’nda beş branşın beşinde de final oynamak yahut Fransa’ya transfer olmak üzere kritik anlar yaşadım. Lakin ben dönüm noktalarımızı, vaktinde edindiğimiz donanım ile aslında kendi kendimize yarattığımıza inanıyorum. Asıl problem, o fırsat anı geldiğinde onunla başa çıkabilecek güce ve hazırlığa sahip olmaktır. Bu nedenle her vakit devamlı çalışmaya ve emeğe dikkat çekmeyi tercih ediyorum.
4. Bocce’nin size kazandırdığını düşündüğünüz en kıymetli şahsî özellik nedir?
En kıymetlisinin kendimle tanışmamı sağlaması olduğunu söyleyebilirim. Kendimi ve yeteneklerimi keşfetmenin yanı sıra; sağlıklı başa çıkma stratejileri ve karar alma marifetleri geliştirdim. Farklı ülkeler ve kültürlerle etkileşime girmek, bana daha üniversal bir bakış açısı kazandırdı ve bütünsel gelişimimi olumlu etkiledi.
5. Mesleğinizde elde ettiğiniz muvaffakiyetler ortasında sizin için en özel olan hangisi? Bunun sizin dünyanızdaki yeri nedir?
cdnuploads.aa.com.tr
2018 yılı mesleğimde bir kırılma noktasıdır. İspanya’da kazandığım Akdeniz Oyunları şampiyonluğu, ülkemiz ismine bu branştaki birinci altın madalyaydı. Çabucak akabinde Çin’deki Dünya Şampiyonası’nda Necla Şahin ile şampiyon olduk ve tıpkı gün kız kardeşim Buket de Dünya Şampiyonu oldu. Bu başarılarla yalnızca madalya almadık, birebir vakitte ruhsal bir hududu da aştık. Bu istikrarın kapısını açtığı için 2018 şampiyonluklarının dünyamdaki yeri çok farklıdır.
6. Eğitim hayatınızın size bir atlet olarak katkı sağladığını düşündüğünüz alanlar neler?
Eğitim hayatım sporculuğuma büyük katkı sağladı. Yüksek lisansımı tamamladım ve şu an doktora tahsilime devam ediyorum. Şimdiki literatürü takip etmek, yabancı lisanlar öğrenmek ve spordaki gelişmeleri bilimsel bir gözle incelemek düzgün bir atlet olmanın kritik modülleri. Tertipli fizikî aktivitenin bilişsel marifetler üzerindeki olumlu tesirleri bilimsel bir gerçek; lakin toplumumuz vücut eğitimi dersinin bu pahasını şimdi tam olarak idrak edebilmiş değil.
7. Bocce’ye yeni başlayan genç atletlere vermek istediğiniz en değerli tavsiye nedir?
Umutsuzluğun potansiyelinizi engellemesine müsaade vermeyin. Sıkıntıların farkında olun lakin tahlil odaklı kalabilecek cüreti koruyun. Hayattaki tutkunuzu bulduğunuzda mahzurları aşma konusunda daha yaratıcı ve azimli olursunuz. Gençlere gelişime açık olmayı, soru sormayı ve değişimden korkmamayı tavsiye ediyorum.
8. Bu sporda sizi en çok motive eden şey nedir? Zorlandığınız anlarda sizi tekrar ayağa kaldıran güç nereden geliyor?
Dış dünyadaki rekabetten çok, kendi iç dünyamla ve oyunun kendisiyle ilgilendiğimde daha çok keyif alıyorum. Kendi kapasitemin sonlarını aşabildiğimi fark etmek ve “Acaba daha da güzelini yapabilir miyim?” merakı en büyük motivasyonum. Ayrıyeten yaşadığım olumsuz olayların yarattığı hisleri güce dönüştürerek fonksiyonel hale getirebilmek de benim en güçlü yönlerimden biri.
9. Bocce sporunun Türkiye’deki imkânlarını yurt dışındaki imkanlarla karşılaştırdığınızda nasıl bir fark görüyorsunuz?
Fransa, İtalya ve Hırvatistan üzere ülkelerde tesisleşme ve spor kültürü çok ileri düzeyde. Bizde ise tesis eksikliği ve gereçlerin yurt dışından gelmesi maliyeti önemli halde artırıyor. Spor kültürü ve fizikî okuryazarlıkta hedeflediğimiz düzeyin şimdi gerisindeyiz. Nicelik olarak atlet sayımız artsa da; beslenmeden psikolojiye, medyadan spor idaresine kadar her alanda niteliği artırmamız gerekiyor.
10. Türk sportmenlerin milletlerarası arenada karşılaştığı en büyük zahmetler sizce neler? Bu manilerin aşılması için nasıl bir sistem kurulmalı?
Tesis yetersizliği idman planlarımızı aksatıyor. Ayrıyeten ekonomik zorluklar ve antrenörlerin pedagojik süreci göz gerisi eden ‘hızlı başarı’ beklentisi genç atletleri olumsuz etkileyebiliyor. Yurtdışındaki rakiplere kıyasla daha az karşılaşmaya çıkmak da büyük bir eksiklik. Sporu, disiplinler ortası bir yaklaşımla (bilim, iktisat, psikoloji ve yönetim) ele alan bir sistem kurmak bu mahzurları aşmanın tek yolu.
Bu makalede öne sürülen fikir ve yaklaşımlar külliyen muharrirlerinin özgün niyetleridir ve Onedio’nun editöryal siyasetini yansıtmayabilir. ©Onedio
Kaynak: Onedio
Bir yanıt bırakın